در روزهای اول بهار؛

نگاه منتشر گردید

نگاه منتشر گردید کاراموند: آلبوم موسیقی نگاه با نوازندگی تار و سه تار عیسی زارع و نوازندگی تمبک محمدرضا طیار در قالب پنج قسمت موسیقایی ویژه پیش روی مخاطبان قرار گرفت.



به گزارش کاراموند به نقل از مهر، «نگاه» عنوان یکی از تازه ترین آثار موسیقایی انتشار یافته در بهار سال ۱۴۰۱ است که به هنرمندی عیسی زارع در مقام نوازنده تار و سه تار و محمدرضا طیار در مقام نوازنده تمبک در ژانر موسیقی ردیف دستگاهی ایران پیش روی مخاطبان قرار گرفت.
در توضیحات تکمیلی این آلبوم موسیقایی آمده است:
بخش نخست: هم نوازی تار و تمبک
این مجموعه شامل پنج قسمت است که مدگردی های آن بر طبق امکانات بالقوه دستگاه نواست. در دستگاه نوا چند نقطه تاکید (شاهد) وجود دارد که هرکدام از این نقاط توسط گوشه های معینی از این دستگاه معرفی می گردند. بطورمثال در نیشابورک نت شاهد، درجه سوم و در گوشه «نهفت»، شاهد درجه پنجم است. هرکدام از این تغییرات فضای خاص خودرا می سازد و می توان، با اندکی تغییر در بعضی درجات مد، فضاهای مدال جدیدی خلق کرد.
علاوه بر مدهای موجود در دستگاه نوا، مدهای دیگری مانند بیات ترک و کردبیات نیز در سیر گردش مدها گنجانده شده و برای تثبیت بیشتر فضاها تار به شکلی کوک شده که واخوان ها نقش مؤثری دراین زمینه داشته باشند و بتوان چند نت شاهد را بصورت همزمان داشت.
از حیث آهنگسازی، قطعات با الهام از پایه های ملودیک و ریتمیک موجود در تارنوازی کلاسیک ایرانی تولید شده است. البته تکنیک های دیگری نیز (به ویژه در قطعات ضربی) به کاررفته، مانند چندصدایی هایی که به طور معمول در تکنوازی کلاسیک تار کمتر دیده می شود. تمبک بعنوان ساز همراه، علاوه بر حفظ ریتم، در ایجاد فضای «فانتزی» بسیار مؤثر بوده و نوازنده از تمامی امکانات این ساز به خوبی بهره برده تا بتواند در عین همراهی با تار فضای مستقل خودرا داشته باشد.

بخش دوم: تک نوازی سه تار
این مجموعه شامل سه قسمتِ مستقل است که، در عین حال، می توان میان آنها شاهد نوعی پیوستگی بود. بیراه نیست اگر بگوییم این قطعات مروری است بر سه تارنوازیِ متأخر، اما نوازنده کوشیده است، دست آخر، نگاه خودرا از این طریق نمایان سازد. قسمت اول با درآمد ابوعطا شروع می شود. بعد از آن، می رسیم به قطعه ای ضربی که با الهام از شعری از سایه و شیوه نوازندگی زنده یاد محمدرضا لطفی طرح ریزی و اجرا شده است.
قسمت دوم حول گوشه حجاز ابوعطا گردش می کند و بعد از آن گریزی به مقام حسینیِ موسیقی عربی زده می شود. مقام حسینی از لحاظ ترکیب فواصل و نت شاهد به حجاز ابوعطا و گوشه حسینی در شور شباهت دارد. بر این اساس، قطعه ای ضربی اجرا می شود که برگرفته از یک موشح قدیمیِ عربی در مقام حسینی است.
قسمت سوم با گوشه اوج شروع و وارد فضای مایه شور می شود. قطعه ضربی این بخش که در ابتدا برای تار تولید شده بود حالا، با اندکی تغییر در مضراب گذاری ها، با تکنیک مناسبِ سه تار اجرا می شود. در این کار، از تکنیک هایی مثل چندصدایی های موجود در بعضی آثار استاد حسین علیزاده بهره گرفته شده است. نوازنده در هر دو بخشِ مجموعه به استقلال، پیوستگی و دست یافتن به نگاهی نو نظر داشته است.

1401/01/07
12:18:21
5.0 / 5
268
تگهای مطلب: آهنگساز , دستگاه , زندگی , شعر
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۵ بعلاوه ۳
karamond.ir - حقوق مادی و معنوی سایت كاراموند محفوظ است

كاراموند



برند کاراموند لاکچری