پنجشنبه های مستند در مهر؛
روایت زندگی مردم سیل زده در واگن های قطار زندگی هنوز جریان دارد
کاراموند: کارگردان مستند میناو با اشاره به شرایط نامساعد اکران مستندها از وضعیت زندگی مردم خوزستان و دشواری فیلمبرداری در وضعیت وقوع سیل گفت.
عارف حاتمی کارگردان مستند «میناو» در گفتگو با گزارشگر مهر درباره ی موضوع این مستند توضیح داد: مستند «میناو» سال قبل در جشنواره «سینماحقیقت» حضور داشت و در روزهای وقوع سیل ساخته شد. این مستند راوی زندگی مردم روستای میناو در حاشیه اهواز است که به سبب وقوع سیل مجبور می شوند خانه خودرا ترک و مدتی در یک قطار باری زندگی کنند و در واگن قطار به زندگی ادامه دهند.
روایتی از زندگی مردم سیل زده در واگن های قطار
وی اضافه کرد: ما در این دوران درحال امدادرسانی به روستاها و مناطق مختلف بودیم. روز هفدهم سیل بود که به روستایی رفته بودیم و دیدم که مردم در قطار زندگی می کنند. این صحنه برایم جالب بود و تصمیم گرفتم روز بعد با تجهیزات بیایم و کار فیلمبرداری را آغاز کنم. دوستی داشتم که عکاس بود و زحمت فیلمبرداری را کشید. روز بعد دیدیم که چون سطح آب کمی پایین رفته بود بیشتر اهالی درحال برگشت به خانه هایشان هستند، آنها خانه هایشان را تمیز می کردند تا زندگی باردیگر جریان پیدا کند. بنابراین مجبور شدیم فقط همان یکروز را فیلمبرداری نماییم.
حاتمی اظهار داشت: نکته خیلی خوب ماجرا این بود که مردمی که گرفتار سیل شده بودند، با وجود زندگی سخت و مشکلاتی که داشتند، با این وجود امید به ادامه زندگی در آنها خیلی پررنگ بود و زندگی بازهم جریان داشت. در آن شرایطِ خیلی بد، می بینیم آن قطار و سازه آهنی بزرگ که همیشه درحال حرکت بوده و روی ریل جریان داشته است، از حرکت ایستاده است؛ اما روند زندگی مردم بازهم جریان دارد و در نهایت هم قطار باردیگر به حرکت برمی گردد.
تریبونی برای دیده شدن برخی آثار مستند وجود ندارد
این کارگردان با اشاره به شرایط دشوار تولید عنوان کرد: شرایط خیلی بد بود. ما برای گرفتن پلان ها هیچ فضای خالی ای نداشتیم. تنها فضای خالی ما، خود قطعات ریل قطار و ریل دوم که در کنار خط آب قرار داشت، بود. تمام اطراف و ۲ طرف قطار را آب گرفته بود؛ یعنی فضای ما حدودا شش یا هفت متر بیشتر نبود که کلاً شامل ۲ ریل قطار می شد. این فضا هم فقط چون نسبت به بقیه مناطق ارتفاع بلندتری داشت زیر آب نرفته بود، وگرنه قسمت های پایین تر را آب گرفته بود و بنابراین مسیر ریل قطع شده بود. از نظر صدا هم نمی توانستیم هیچ صدایی را ضبط نماییم. به سبب روشن بودن موتورهای برق، ژنراتورهای خیلی بزرگ و پمپ های آب، صدای خیلی عجیبی در محیط وجود داشت که مانع ضبط صدا می شد. ما حتی صدای صحبت کردن یکدیگر را هم نمی توانستیم به سادگی بشنویم. مجبور شدیم فقط پلان ها را بگیریم و در نهایت توانستیم یک فیلم کم دیالوگ و تا حدودی ساکت بسازیم.
حاتمی در انتها درباره ی وضعیت اکران مستند «میناو» بیان نمود: برای مساله اکران منتظر جشنواره هستیم تا ببینیم درخواستی می دهند یا خیر. این که مردم و مسئولان با مشکلات آن ناحیه آشنا گردند، اتفاق خیلی خوبی است اما متاسفانه شرایط اکران خوبی برای این دست آثار نداریم و تریبونی برای ما وجود نداد. پخش کار فقط بوسیله جشنواره ممکن است و خود جشنواره «سینماحقیقت» می آید و در دو یا سه شهر اکران می گذارد و تمام می شود. برای تلویزیون هم اقدام نکرده ایم. اینروزها مشغول انجام پروژه دیگری هستم که هنوز آماده نشده است و ترجیح می دهم از آن صحبت نکنم.
به اجمال، این مستند راوی زندگی مردم روستای میناو در حاشیه اهواز است که به جهت وقوع سیل مجبور می شوند خانه خودرا ترک و مدتی در یک قطار باری زندگی کنند و در واگن قطار به زندگی ادامه دهند. در آن شرایطِ خیلی بد، می بینیم آن قطار و سازه آهنی بزرگ که همیشه در حال حرکت بوده و روی ریل جریان داشته است، از حرکت ایستاده است؛ اما روند زندگی مردم بازهم جریان دارد و در نهایت هم قطار دوباره به حرکت برمی گردد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان کاراموند در مورد این مطلب