روایت داستانی که قهرمان ندارد در این نمایش عروسک ها نماد هستند!
به گزارش کاراموند، کارگردان نمایش ماه خواهر من است ضمن اشاره به فضای نمادگرایانه اثر، بیان کرد که این نمایش در رابطه با داستانی بدون قهرمان است و به مباحثی مانند تنهایی می پردازد.
به گزارش کاراموند به نقل از مهر، عظیم اردستانی کارگردان نمایش «ماه خواهر من است» که این شب ها در تماشاخانه طهران روی صحنه است، در رابطه با فضای روایی اثر، شخصیت پردازی و بهره برداری از عروسک ها در این نمایش به ارایه نکاتی پرداخت.
اردستانی در رابطه با فضای روایی نمایش و قصه ای که در این اثر روایت می شود، اظهار داشت: «ماه خواهر من است» روایتی واقع گرایانه از یک زندگی است؛ قصه ای که قهرمان ندارد، اما به شکلی مبارزه ای در تنهایی و با تنهایی است. شاید همین تنهایی انسان هاست که آنها را برای همنوعانشان جذاب می کند؛ تنهایی ای که یگانه است و به واسطه همین یگانگی، جاذبه دارد.
وی اضافه کرد: زن در این نمایش به پوچی نرسیده است؛ چونکه در نظر دارد عروسکی بسازد که زندگی اش را به پایان برساند. او همچنان امیدوار است و همین امید است که در نهایت نجات بخش خواهد بود؛ امیدی که به تعبیری همان عشق است.
این کارگردان در رابطه با شخصیت پردازی زن و جایگاه عروسک سلطان در نمایش توضیح داد: شخصیت زن در نمایش «ماه خواهر من است» با ساختن عروسکی به نام سلطان، در پی نجات خویش است. در نگاه نخست، با سلطانی مواجه هستیم که فرمانرواست و هرچه بخواهد همان خواهد شد؛ شخصیتی قدرتمند که حکم می راند. در حقیقت، او سلطان هزار و یک شب است. اما در نگاه دوم، سلطان هزار و یک شب در تقابل با کسی قرار می گیرد که شهرزاد هزار و یک شب نیست. به این ترتیب، قصه ای جدید با پیش فرضی اقتباس شده از داستان هزار و یک شب در ذهن و نگاه مخاطب شکل می گیرد و جان پیدا می کند.
این کارگردان در رابطه با کارکرد عروسک ها و نسبت آنها با زندگی شخصیت اصلی اثر هم بیان نمود: عروسک ها هرکدام نماد یا موجودیتی از قصه های زندگی زن هستند. بعضی از آنها محترم اند؛ مانند پدر، بچه و حتی عشق سالیان دور زن و در مقابل، برخی دیگر منفور هستند؛ مانند عشقی که برای زن حاصل نشد، او را تنها گذاشت و رفت.
وی در آخر اشاره کرد: هر یک از این عروسک ها بخشی مهم از زندگی زن را شکل می دهند و در حقیقت، بازتابی از تجربه ها، خاطرات و روابطی هستند که در راه زندگی او وجود داشته اند. بدون شک، ایجاد و پرداخت ایده اولیه و همینطور فرم اجرائی نمایش، حاصل دانش و تجربه استادانی است که در کنار من با تمام وجود ایستادند و این امکان را فراهم کردند تا از توانایی، تجربه و دانش آنها نهایت استفاده را ببرم. دکتر امینی و همینطور خانم دکتر طباطبایی نقش به سزایی در اجرا و متن این اثر داشتند.
نمایش «ماه خواهر من است» به نویسندگی مشترک عظیم اردستانی و ابوالفضل قاضی و کارگردانی عظیم اردستانی از ۲۹ مهر در تماشاخانه طهران روی صحنه است.
سمیرا طباطبایی و موسی الرضا مازندرانی بازیگران این نمایش هستند.
حرف آخر اینکه عظیم اردستانی کارگردان نمایش ماه خواهر من است که این شب ها در تماشاخانه طهران روی صحنه است، در ارتباط با فضای روایی اثر، شخصیت پردازی و بهره برداری از عروسک ها در این نمایش به ارائه نکاتی پرداخت. اردستانی در ارتباط با فضای روایی نمایش و قصه ای که در این اثر روایت می شود، گفت: ماه خواهر من است روایتی واقع گرایانه از یک زندگی است؛ قصه ای که قهرمان ندارد، اما به گونه ای مبارزه ای در تنهایی و با تنهایی است. بدون شک، ایجاد و پرداخت ایده اولیه و همچنین فرم اجرائی نمایش، حاصل دانش و تجربه استادانی است که در کنار من با تمام وجود ایستادند و این امکان را فراهم کردند تا از توانایی، تجربه و دانش آنها نهایت استفاده را ببرم.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان کاراموند در مورد این مطلب