اجرای طولانی مدت به مخاطب نیاز دارد تئاتر ضروری تر از سینماست
به گزارش کاراموند، کارگردان نمایش کلاژ بیضایی که سومین دور اجرای عمومی خودرا طی می کند، اعتقاد دارد که اجرای چند دوره و طولانی مدت آثار باید در نسبت با استقبال مخاطب انجام بگیرد.
سجاد قربانی نویسنده و کارگردان نمایش «کلاژ بیضایی» که این شب ها در تماشاخانه جوانمرد خانه تئاتر روی صحنه است، در گفتگو با گزارشگر مهر درباره ی فضای روایی نمایش اظهار داشت: کار ما تلفیقی از چند اثر بهرام بیضایی است و «مرگ یزدگرد» آخرین اثری از او است که در این نمایش مورد استفاده قرار گرفته است. در کنار آن هم از گونه های مختلف نمایش ایرانی همچون نقالی، سایه بازی و شیوه های اجرائی سنتی بهره برده ایم.
وی اضافه کرد: سعی کردیم نمایش ایرانی را با جهان نمایشی بیضایی درآمیزیم. بخشهایی از متن های مختلف این هنرمند را کنار هم قرار دادیم و میان آنها ارتباط ایجاد کردیم. تعدادی از این تکه ها همبستگی بیشتری دارند و در بخشهایی هم کلاژ بودن اثر کاملا حفظ شده است. در نهایت مجموعه این عناصر به نمایشی تبدیل شد که نام آنرا «کلاژ بیضایی» گذاشتیم.
قربانی درباره ی سابقه اجرای این اثر توضیح داد: این نمایش تا حالا در حدود هفت جشنواره حضور داشته است. اجرای عمومی را ابتدا در سالن مولوی آغاز کردیم، دور دوم اجرا در خانه هنر «تمام ناتمام» بود و الان در سومین دوره اجرا در تماشاخانه جوانمرد خانه تئاتر روی صحنه هستیم.
اجرای چندباره بدون مخاطب توجیهی ندارد
این نویسنده و کارگردان درباره ی اجرای چندباره آثار نمایشی و تأثیر آن بر اقتصاد گروههای تئاتری بیان کرد: من متخصص اقتصاد تئاتر نیستم که بخواهم دراین خصوص نظر کارشناسی بدهم، اما روشن است که تولید و به صحنه رساندن یک اثر هزینه های زیادی دارد. همین هزینه ها سبب می شود برخی کارگردان ها به جای این که فورا سراغ تولید اثر تازه بروند، نمایشی را که ساخته اند در چند دوره مختلف روی صحنه ببرند.
وی اضافه کرد: از طرف دیگر گاهی یک نمایش ظرفیت مخاطب بیشتری دارد و ۳۰ یا ۴۰ اجرا برای دیده شدن آن کافی نیست. وقتی مخاطب از یک اثر استقبال می کند و گروه احساس می کند هنوز افراد زیادی هستند که امکان تماشای آنرا پیدا نکرده اند، طبیعی است که نمایش به دور دوم یا سوم اجرا برسد.
قربانی تاکید کرد: گاهی هم ممکنست انگیزه اقتصادی سبب تکرار اجرا شود، اما همه اینها زمانی معنا دارد که مخاطب وجود داشته باشد. اگر استقبال نباشد، حتی اگر یک نمایش بارها روی صحنه برود، گروه فقط باید هزینه سالن، عوامل و اجرا را پرداخت کند و نتیجه ای جز ضرر نخواهد داشت. ازاین رو تکرار اجرا زمانی منطقی است که ظرفیت اثر و استقبال مخاطب در کنار یکدیگر قرار بگیرند.
فرهنگ و هنر باید خودرا زنده نگه دارند
کارگردان «کلاژ بیضایی» درباره ی ضرورت فعالیت تئاتری در وضعیت امروز جامعه اظهار داشت: به عقیده من ضرورت تئاتر امروز بسیار جدی است. اصل کار کردن و ادامه دادن در حوزه فرهنگ و هنر اهمیت دارد. بعنوان مثال، گلاب آدینه در اوج اتفاقات سال ۱۴۰۱ نمایش «پرده خانه» بهرام بیضایی را روی صحنه برد و این نشان میدهد تئاتر حتی در وضعیت دشوار هم می تواند به حیات خود ادامه دهد. خیلی از مشکلاتی که در حوزه اقتصاد، اجتماع، آموزش و تربیت با آن رو به رو هستیم، در نهایت ریشه فرهنگی دارند. همه ما تا حدی از این مساله آگاه هستیم اما کمتر برای حل آن برنامه ریزی جدی داشته ایم.
قربانی عنوان کرد: شاید یکی از مهم ترین کارکردهای تئاتر در این روزگار این باشد که نشان دهد فرهنگ و هنر هنوز زنده اند و برای ادامه حیات تلاش می کنند. تئاتر باید بتواند به مخاطب یادآوری کند که امکان بهتر شدن وجود دارد، می توانیم شرایط متفاوتی داشته باشیم و به موفقیتهای بهتری برسیم. یکی از پرسش هایی که در جهان بیضایی هم وجود دارد همین است؛ این که چرا نباید به چیزی بهتر تبدیل شویم و چرا تصور می نماییم وضعیت همیشه باید به همین شکل باقی بماند؟ به اعتقاد من تغییر واقعی از مسیر فرهنگ اتفاق می افتد.
این کارگردان اشاره کرد: قشر روشنفکر در نهایت بخش محدودی از جامعه است و تا آن زمان که مردم عادی هم خودشان به ضرورت تغییر و آگاهی نرسند، اتفاق عمیقی رخ نمی دهد. هنر می تواند این پرسش ها را مطرح و فضایی برای فکر کردن بوجود آورد.
میان سنت و مدرنیته حرکت کرده ایم
قربانی درباره ی شیوه کارگردانی نمایش «کلاژ بیضایی» هم اظهار داشت: در کارگردانی سعی کردیم هم سنت را حفظ نماییم و هم از امکانات و بیان های مدرن استفاده نمائیم. شاید نتوان این اثر را کاملا پست مدرن یا حتی مدرن نامید، اما بطور قطع نمایشی است که میان سنت و مدرنیته حرکت می کند. حتی در میزانسن ها هم این رویکرد دیده می شود. در بخشهایی کاملا به فضای نمایش ایرانی و شیوه های سنتی نزدیک می شویم و در بخشهایی از آن فاصله می گیریم و با شکل اجرائی متفاوت تری مواجه می شویم.
کارگردان «کلاژ بیضایی» در آخر اظهار داشت: در نهایت آن چه با آن مواجه هستیم یک نمایش ایرانی است. یکی از بازخوردهایی که بارها از مخاطبان گرفته ایم این بوده که بعد از تماشای اثر، احساس نزدیکی بیشتری با هویت ایرانی خود پیدا کرده اند. هدف ما هم همین بود که در مخاطب امروز تهران، حتی اگر تعداد محدودی باشد، قسمتی از این حس و ارتباط با فرهنگ ایرانی را باردیگر زنده نماییم.
نمایش «کلاژ بیضایی» به نویسندگی و کارگردانی سجاد قربانی سومین دور اجرای عمومی خودرا از یک مهر در تماشاخانه جوانمرد خانه تئاتر آغاز نموده است.
مبینا معظمی، سیمین ضیائیان، ستایش ابراهیمی و سجاد قربانی گروه بازیگران این نمایش را می سازند.
بسیاری از مشکلاتی که در عرصه اقتصاد، اجتماع، آموزش و تربیت با آن مواجه هستیم، در نهایت ریشه فرهنگی دارند. یکی از پرسش هایی که در جهان بیضایی هم وجود دارد همین است؛ اینکه چرا نباید به چیزی بهتر تبدیل شویم و چرا تصور می نماییم وضعیت همیشه باید به همین شکل باقی بماند؟ به اعتقاد من تغییر واقعی از مسیر فرهنگ اتفاق می افتد. این کارگردان اشاره کرد: قشر روشنفکر در نهایت بخش محدودی از جامعه است و تا آن زمان که مردم عادی هم خودشان به ضرورت تغییر و آگاهی نرسند، اتفاق عمیقی رخ نمی دهد.
منبع: karamond.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان کاراموند در مورد این مطلب